Sytuacją edukacyjną określamy takie sytuacje które uruchamiają rozwój i aktywności innych ludzi. Polega ona na
stworzeniu przestrzeni do własnej aktywności poznawczej. Następuje to przeważnie w miejscu specjalnie zaprogramowanych i przygotowanych działań, które mają umożliwić nauczenie się czegoś.
Przekazywane treści, wartości czy obraz świata w niej podawany jest propozycją, wobec której
uczeń - podmiot może się dookreślić, opowiedzieć i po swojemu ją przyswoić. W sytuacji edukacyjnej nie ma bowiem miejsca na ewentualność "ja uczę go"
- uczestnik uczy się sam.
Prowadzący wykształca w "uczniu" nawyk samodzielnego edukowania się. Do trenera należy stworzenie sprzyjającej atmosfery do uczenia się, po stronie uczącego się, leży zaś odpowiedzialność za własne uczenie się - aktywność, wydolność, motywacje.
Dlatego też ważnym elementem od którego należy zacząć cały proces jest tzw.
kontakt (zadbanie o dobry kontakt z uczestnikami i pomiędzy nimi) i
kontrakt (ustaleniu warunków wspólnego uczenia się).
Warunkami koniecznymi dla powstania sytuacji edukacyjnej zaś są:
A. Poczucie bezpieczeństwa
B. Poczucie sensu
C. Aktywność
D. Wspólnota
Jeszcze niedawno klasyczna sytuacja edukacyjna służyła celom indywidualnym. Ktoś zapisywał się na dane zajęcia, ponieważ chciał się czegoś nauczyć.
Dziś jednak sytuacji edukacyjnej używa się po to by ludzi poznawać ze sobą, integrować, sprawiać by dostrzegali oni sens we wspólnym działaniu. Mówiąc krótko używa się jej jako
interwencji systemowej. Zgodność celów służyć ma uruchomieniu i dokonywaniu realnych zmian w organizacjach i społecznościach. Zmiany te przecież zachodzą za pośrednictwem ludzi.
Źródła:
http://szkolenia.ngo.pl/x/8399
http://www.grupatrop.pl/newsy/publikacje.htm,223